پنجشنبه هجدهم مرداد ۱۳۸۶ - 22:35 - انوش -
سعادت تنها به رفاه بستگی ندارد
خوشبختی همواره يکی از بنيادی ترين پرسش های بشر بوده است. همه در جستجوی خوشبختی هستند، با وجود اين انسان ها از خوشبختی برداشت روشنی ندارند.
شادمانی و احساس آسايش نشان اصلی خوشبختی است، اما چگونه می توان به آن رسيد؟ اختلاف ميان ديدگاه ها بسيار است.
گفته اند که ثروتمندان معمولا خوشبخت تر از فقرا هستند، با اين حال آنها که بر ثروت خويش می افزايند، به تناسب افزايش ثروت، خوشبخت تر از پيش نمی شوند.
رفاه مادی نمی تواند خوشبختی آدمی را تضمين کند. و رفاه روز افزون در جوامع پيشرفته، الزاما به احساس سعادت نمی انجامد.
ملاک خوشبختی چيست؟
اقتصاددانان تا کنون بر اساس ميزان درآمد سرانه، خوشبختی را اندازه می گرفتند. اما هرچند درآمد سرانه ملی در جوامع صنعتی پيوسته افزايش يافته، اما بر خوشبختی شهروندان به اين ميزان افزوده نشده است. رشد صنعتی نمی تواند ملاکی برای خوشبختی آدمی باشد. مردم در جوامع صنعتی به ظاهر سعادتمندتر از مردم جوامع عقب مانده يا درحال توسعه هستند، ولی اين را هم بايد در نظرداشت که در جوامع صنعتی در کنار رفاه مادی، آفت هايی مانند افسردگی و تبهکاری نيز رشد می کند.
عواملی وجود دارد که بيش از رفاه در احساس خوشبختی مؤثر هستند. رابطه صميمانه با همسر و نزديکان است که آدمی را خوشبخت می سازد. آنها که خوشبختی را در موفقيت شغلی و پيشرفت حرفه ای می جويند و از خانواده و دوستان غافل می شوند، به رغم رفاه و کاميابی حرفه ای به شدت احساس بدبختی می کنند.
روابط سالم خانوادگی و پيوندهای محکم عاطفی، عامل اصلی در احساس سعادت است. شما چه نظری داريد؟
آيا در زندگی احساس سعادت می کنيد؟ آيا در زندگی خود هدف و معنی روشنی می يابيد؟ چگونه به اين احساس رسيده ايد؟ برای شما چه عاملی خوشبختی را تعيين می کند؟
انوش