گلهای جاویدان

ضمیزن شاه الحضر(هاترا)دختري داشت به نام نضيره که از زيباترين زنان آن روزگار بود و
او را بسيار دوستش مي داشت وهميشه به او بيشتر از بقيه ي فرزندانش اهميت
ميداد شهر الحضر داراي برج وباروهاي مستحکمي بود که کسي نمي توانست آن را
شکست دهد تا آنکه شاپور اول که بسيار نيکو روي وخوش اندام بود براي فتح شهر
به آنجا رفت وقتي در اطراف برج ها جست وجو مي کرد نضيره از فراز قلعه دل به
شاهپور داد وناگفته نماند که شاهپور هم شيفته ي جمال او شد .
نضيره نديمه اش سامرا را به نزد شاهپور فرستاد تا با او معامله اي کند که
در قبال باز کردن درهاي شهر او را به همسري گيرد در واقع مي خواست هم
خانواده اش را نجات دهد هم شاهپور را به دست آورد اما آنقدر عاشق شاهپور
شده بود که به هيچ چيز فکر نمي کرد وعاقبت شهر با کشتار بسياري به وسيله ي
خيانت نضيره به دست شاهپور افتاد وطبق عهدشان به همسري يکديگر در آمدند تا
اينکه شب عروسي در بستر خواب نضيره تا صبح مي ناليد وقتي شاهپور ديد او بي
تاب ونالان است به دنبال علت درد گشت وديد برگ موردي که روي تخت بوده بدن
او را زخم کرده واز اين صحنه سخت در شگفت شد واز او پرسيد :
- مگر تن تو را با چه غذايي پرورانده اند که از چنين برگ گلي آزرده مي شوي؟
نضيره گفت: پدرم مرا با مغز قلم گوسفند ،زرده تخم مرغ،سرشيروشهدي که از
بهترين زنبورهاي عسل جوان حاصل مي شود وبا بهترين شراب ناب بزرگ کرده است
شاهپور گفت: نسبت به کسي که در تربيت تو اينقدر رنج کشيده وتورا بسيار
گرامي ودوست مي داشته ، دردو رنجي به تو نداده وهيچ نعمتي از تو دريغ
نداشته خيانت کردي مي ترسم از تو به من همان رسد که به او رسيد ودستور داد
گيسوان او را به دم اسبي ببندند وآن اسب را دربيابان رها کنند تا در زير
خار وخاشاک بدنش پاره پاره شود تا سزاي عملش رابگيرد که قدر محبت پدر
نداسته ونسبت به او ظلم کرده است ودرس عبرتي شود براي کساني که خيانت مي کنند.

گفتم بذار يار تو باشم ، جواب نـُچ               همچون گنه كنار تو باشم ، جواب نـُچ
يا لااقل بذار به جاليز عشق تو                       هندونه و خيار تو باشم ، جواب نـُچ
بي معرفت بذار اقلاً كه بعد از اين             چون ماست در تغار تو باشم ، جواب نـُچ
يا در شكارگاه دل لا مروتت                     مي خوام من شكار تو باشم ، جواب نـُچ
آتش اگر گرفت دلت از فراق من                      چون پلۀ فرار تو باشم؟ ، جواب نـُچ
اي كاشكي تو حامله باشي و صبح و شب     پيوسته من ويار تو باشم ، جواب نـُچ
گفتم بذار تا نشوي خسته و ملول                  ماشين جاگوار تو باشم ، جواب نـُچ
يا بال در بيارم وطياره ات بشم                           يا كوپۀ قطار تو باشم، جواب نـُچ
پولي بده به صورت قرضي اقـلـّكن             تا اينكه شرمسار تو باشم ، جواب نـُچ
خالص ترين مواد تويي ،جون من بذار      چون اشغري خمار تو باشم ، جواب نـُچ
حالا كه آب كم شده و جيره بنديه            مي خوام آبشار تو باشم ، جواب نـُچ
شخصيّتي براي خودت ، نازنين بذار               نيروي پاسدار تو باشم ، جواب نـُچ
گفتم گرسنه اي به گمانم بذار پس               يك وعدۀ ناهار تو باشم ، جواب نـُچ
صد سال بعد، وقت سفر كردنت بذار         چون سنگ بر مزار تو باشم ، جواب نـُچ
گفتم قبول كن كه از اين لحظه تا ابد          چون خر به زير بار تو باشم، جواب نـُچ
حتي اگر خوشي زده زير دلت بذار            چون برج زهر مار تو باشم، جواب نـُچ
«جاويد» گفت ختم كلام اي عزيز دل   دربست من دراختيار تو باشم ، جواب نـُچ

پس گفتمش بذار برای خوش آمدت        بنزين درون كار ِ (car) تو باشم ، قبول كرد
کارتم گرفت و رفت سوی پمپ ناقلا                 سهمیۀ دو ماه مرا هم وصول کرد

غصه ی اینو داری که دیگه کسی مث اون نمیتونه زیر بارون گرمت کنه
تو میمونی و یادی از خاطره های قشنگی که با اون داشتی
حالا تک وتنها
دیگه زندگی واست پوچه
دیگه چرا باید معنی داشته باشه ؟؟؟؟وقتی کسی رو که دوسش داری

 تنهام گذاشت و رفت
رفت با یکی دیگه
دلتو میشکونه
اخه خداااااااااا
چی بگم...........
دارم دق مکنم خدا
به دادم برس
یه کاری کن عشقم برگرده
خدا....فقط گرمی نفسای اونو میخوام
خدا فقط یه بار....چیز زیادی نیست
فقط یه بار تو چشام نگاه کنه
بهم بگه دوسم داره
با اون صدای قشنگش که وقتی تو دلم اشوب بود ارومم میکرد
برگرد عشقم
بخاطر خدا برگرد به خاطر دلم
اگه قلبی تو سینته...برگرد

           با سوزشي ناگهاني،در دلم نابود شد 

          بازي تمام شد

           نبرد نابرابر تو با من تمام شد

           ساختن هاي من و ويران كردن هاي تو

           ناجوانمردانه نبود؟؟؟

           بس نبود؟؟؟

           بازي انتظار و دلتنگي تمام...

           ديگر صبوري براي گم شدن لحظه هاي بي تو تمام

           همه ي اين قصه تمام....