انوش

پادشاه فصل ها پاییز

anoosh25 — Wed, 18 Nov 2009 10:45:18 GMT

پادشاه فصل ها، پاییز

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش ....ابر با آن پوستین سرد نمناکش....باغ بی برگی....روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش...ساز او باران سرودش باد....جامه اش شولای عریانی است.....ور جز اینش جامه ای باید....بافته بس شعله ی زر تار پودش باد....گو بروید یا نروید هر چه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد

باغبان و رهگذاری نیست....باغ نو میدان....چشم در راه بهاری نیست....
گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد....ور به رویش برگ لبخندی نمی روید...باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟

داستان از میوه های سر به گردون سای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید
باغ بی برگی .....خنده اش خونی است اشک آمیز....جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن
پادشاه فصل ها پاییز

anoosh25 — Wed, 18 Nov 2009 10:43:18 GMT

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم .... موجیم که آسودگی ما عدم ماست

بعضی وقتها

یه جورایی دوست دارم دیوونه بشم

سر بذارم به کوه و بیابون

بگن ولش کن این دیوونه است

آره دیگه پیش میاد

تا حالا کسی در حقتون نامردی کرده ؟

در حق من ؟

ایییییییییییییییییی....

کم نه

اصلا

از دوستانی که تا حالا در حق من نامردی نکرده اند

نا مردی پذیرفته می شود!

نظر به

بودن حجم کثیری از داوطلبان

داشتن وقت قبلی الزامی است !!

خوبی مطلب اینه که همه اینها میگذره

به جاش کلی می خندیم !!

anoosh25 — Tue, 17 Nov 2009 19:24:18 GMT

کاروان

anoosh25 — Tue, 17 Nov 2009 18:48:18 GMT

گل پونه های وحشی دشت امیدم

وقت سحر شد ...

تاریکی شب رفت و فردایی دگر شد

من مانده ام تنهای تنها

من مانده ام تنها میان سیل غمها

گل پونه ها نامهربانی آتشم زد

گل پونه ها بی همزبانی آتشم زد

میخواهم از شب تا سحرگاهان بنالم

افسرده ام ... دیوانه ام...آزرده جانم

خوب و بد جويدن آدامس ‌

anoosh25 — Sun, 15 Nov 2009 20:16:18 GMT

خوب و بد جويدن آدامس ‌ ‌

امروزه بسيارى از افراد معتقدند هنگامى كه دچار تنش و نگرانى هستند يا هيجان‌زده مى‌شوند، جويدن آدامس در آنها احساس آرامش و انرژى مازاد را تخليه مى‌كند. شايد به همين دليل است كه بيشتر افراد خصوصاً جوانان از طرفداران پروپاقرص آن هستند. اما آنها نمى‌دانند كه جويدن آدامس تا چه حد در سلامتشان اثرگذار است! ‌ ‌
قرن‌هاست كه از آدامس براى تميز كردن دهان و يا خوشبو كردن تنفس استفاده مى‌كنند و در گذشته نيز از آدامس‌ها جهت مصارف دارويى بسيار استفاده مى‌شده است. برخى از تحقيقات نيز نشان داده است كه جويدن آدامس بخش جلوى شبكه كورتكس مغزى را فعال‌تر مى‌كند و موجب پردازش بهتر اطلاعات مغز انسان مى‌شود. همچنين محققان معتقدند كه نه تنها عضلات دهانى بلكه عضله زبان هنگام جويدن آدامس افزايش مى‌يابد و به دفع مواد سمى از عضلات و ماهيچه‌هاى دهان كمك مى‌كند. آدامس منجر به ماساژ لثه و كمك به خارج شدن خرده‌هاى غذا از لابه‌لاى دندان‌ها مى‌شود و در كاهش بازگشت غذا از معده‌موثر بوده و سبب ترشح شيره‌هاى گوارشى به منظور هضم بهتر غذاها مى‌شود با اين وجود شايد جويدن آدامس مزايايى داشته باشد ولى نبايد نكات منفى آن را نيز ناديده گرفت. استفاده از آدامس‌هايى كه قند طبيعى مثل گلوكز دارند به رشد باكترى‌هاى دهان كمك مى‌كند و سبب پوسيدگى دندان شده و زمينه ايجاد عفونت‌هاى جدى را فراهم مى‌كند كه مى‌تواند منجر به تشديد بيمارى‌هاى قلبى نيز شود. از سوى ديگر مصرف مداوم و زياده از حد آن مى‌تواند منجر به افزايش وزن گردد. هر عدد آدامس معمولى حدود 10 كالرى و آدامس رژيمى حدود دو كالرى انرژى توليد مى‌كند. آدامس‌هاى با قند مصنوعى نيز اگرچه براى افراد ديابتى و اشخاصى كه داراى اضافه وزن هستند، مفيد است ولى مصرف بيش از حد آنها مى‌تواند در برخى افراد منجر به بروز واكنش‌هاى حساسيتى شود. گذشته از اين فتنول كه نوعى ماده شيميايى افزودنى به بيشتر آدامس‌هاست مى‌تواند با تاثير در پـرزهـاى چـشايى و سلول‌هاى بويايى، احساس خنكى خوشايندى در مصرف‌كننده ايجاد نمايد و از تشنگى بكاهد و افراد را با كاهش تشنگى از مصرف مايعات باز دارد. ‌ ‌

اطاق

anoosh25 — Mon, 05 Oct 2009 19:07:36 GMT

از این لحظه تا حدود شصت, هفتاد, هشتاد یا صد و ده سالگی یک ریز کار توی لیست دارم که یکی بعد از دیگری انجام بدم.

کاملا ایده آل بود اگه هر آدمی می تونست در اتاق زندگی اش رو باز کنه. یه تابلوی “لطفا مزاحم نشوید” بزنه دم در. در رو ببنده. رب دو شامبرش رو بپوشه. با یه لیوان نوشیدنی داغ بنشینه پشت میز و صرفنظر از کمیت سال ها زندگی کنه تا…چهل,شصت یا هفتاد و هشتاد و اگه هم بشه هزار سالگی. منتها در اغلب قریب به اتفاق جمعیت دنیا در طول تاریخ این طور بی دغدغگی مشاهده نشده.

اغلب اوقات ساعتی, دقیقه ای, ثانیه ای یک بار در اتاق آروم باز می شه نوک یه دماغ و بعدش یه کله میاد تو. یادوستته یا برادر بزرگه است یا کوچکه یا خانواده ی مادرت هستند یا عمه و خاله و همسایه, یا ظرف و لباسه و صبحونه نهار شام, یا خدای نکرده مریضی و بی کاری, یا خبر خیره مثل مسافر و عروسی, یا پیشامد های اقتصادی و بحران های سیاسی و اجتماعی و خانوادگی و گاها بلایای طبیعی از سقف -نه لزوما بتون آرمه ی- زندگی خراب می شند روی سرت.

خلاصه ی کلام, هنر ادامه ی زندگی ست و عمق لذت در همان اطاق به ندرت خلوت, که پر و خالی می شود با مهمان های خوانده و ناخوانده و دوباره ساختن اش با امید, زمانی که سقفش روی سرت ترک بر می دارد. زندگی فراموش نکردن ارزش و مقصود لحظه ی اکنون است و عشق به خود, زمانی که سقف اتاق ریخته و اتاق پر است از مهمانان دائم و موقت ریز و درشت.

anoosh25 — Sun, 20 Sep 2009 07:19:38 GMT

سالهاست كه هيچ نامه اي به مقصد نميرسد

ميشه برام نامه بنويسي؟
از همون نامه ها كه روي كاغذ با دست خط نوشته ميشه. بعدش تا ميشه و ميره توي يك پاكت. از همونها كه روش آدرس فرستنده و گيرنده داره. تمبر داره.

ميشه برام نامه بنويسي؟
از همون نامه ها كه بايد چندين روز منتظرش شد تا برسه. پستچي زنگ بزنه يا بندازه تو صندوق.
خيلي وقته ديگه كسي از اين نامه ها برام ننوشته. از اون نامه ها كه ميشه لاش گل خشك گذاشت. يا روي كاغذش جاي يك لب باشه. يا اينكه بوي عطر بده.

ميشه برام نامه بدي؟
خسته ام از اين نامه هاي الكترونيكي كه با فونت هاي كامپيوتري نوشته ميشه و در عرض چند ثانيه ميرسه .
داره يادم ميره كه در هواي انتظار خوندن دو خط از تو روزها جلوي پنجره بشينم. دل دل كنم . بال بال بزنم.
داره يادم ميره مزه شيرين انتظار

ميشه برام نامه بدي؟
نامه بنويسي. كه من براي باز كردنش مكث كنم. كه فكر كنم چرا اين رنگ خودكار و اين مدل پاكت را انتخاب كردي!كه بين دو تا انگشتام لمسش كنم. چشمام را ببندم و حدس بزنم چقدر برام نوشتي و چه چيز ديگه اي ممكن اون تو باشه.

ميشه برام نامه بدي؟

anoosh25 — Sat, 12 Sep 2009 08:24:15 GMT

کاش می شد

anoosh25 — Sun, 06 Sep 2009 13:12:18 GMT

کاش می شد فکر آدم ها رو خوند.
گرچه…بخشی از زیبایی زندگی همینه.
مهم هم نیست اگه آدم ها برات مهم نباشن.
مواردی برای آدم پیش میاد که کاملا تازه ست.
صرفنظر از دلپذیر یا خراشنده بودن شون زیبایی شون به اینه که برای اولین بار باهاشون برخورد می کنی.
چرا وقتی یه چیزی بی نهایت برای آدم مهمه آدم همون رو داغون می کنه؟
قوه ی تعقل آدم فلج می شه؟ یا…آدم به شدت و بی نهایت احمق می شه؟
همینه که می گم باید یکی به آدم بگه. باید کسی جلوی آدم رو بگیره. کمک کنه. که آدم کار احمقانه نکنه. که…
خصوصا وقتی آدم می دونه کسی هست که می تونه کمک کنه!

به یه نظر دلت هوای چیزی رو می کنه که نیست. که هیچ وقت نبوده. که…کاش بود.

anoosh25 — Sat, 05 Sep 2009 23:06:18 GMT

نمی دونی. نمی تونی. خسته ای. گیج حتی گاهی . اعتقاد داری به زیبا بودن زندگی و اعتماد داری به این که فردا حتما آفتاب هست چه اشک بباری چه لبخند.

لحظه هایی هستند که آرزو می کنی مثل آدامس بودند. می توانستی دو طرفشان را بگیری و بکشی تا کش بیاییند به طول زندگی.اما مجبور می شوی بجوی شان. شیرینی شان می رود. می چسبانی کنار بشقاب. سفت می شود. می اندازی دور.

فردا یک آدامس دیگر می جوی. یک لحظه ی دیگر…

بعضی لحظه ها مثل بادام تلخند گرچه…می خواهی تفشان کنی…کاش هیچ بادامی تلخ نبود.